Futbol bazen sadece skor değildir… Ama bazı skorlar vardır ki, içinde koca bir hikâye saklar. Aliağa’da oynanan ve Aliağa FK’nın sahasında Bursaspor’a 5-0 mağlup olduğu karşılaşma, tam olarak böyle bir hikâyenin özeti gibiydi.
İlk bakışta “formaliteden bir maç” gibi görülebilirdi. Biri şampiyonluğu garantilemiş, diğeri play-off biletini cebine koymuş… Ama futbolun en büyük yanılgısı da tam burada başlar: Hedefin yoksa bile ciddiyetin olmak zorunda.
Ben bu maçta Bursaspor’un rotasyon yapmasını, gençlere şans vermesini bekliyordum. Ama sahaya çıkan kadro adeta “biz bu ligi bitirmedik” der gibiydi. Ciddiyet, disiplin, tempo… Şampiyon bir takım nasıl oynarsa öyle oynadılar.
Peki ya Aliağa FK?
Kağıt üzerinde her şey kontrol altındaydı. Play-off garanti, rakiplerin durumu ortada… Ama sahaya çıkan takım, aklı başka yerde olan bir ekip gibiydi. Bazı as oyuncular kenarda, bazıları alışık olmadığı bölgelerde… Sonuç mu?
Kimliksiz, temposuz ve dağınık bir oyun.
Bu bir tercih olabilir. Ama sahadaki tablo, bunun bir “strateji” değil, düpedüz plansızlık olduğunu gösterdi. Maçın özeti aslında tek bir cümleyle anlatılabilir:
Kaplumbağa, tavşanın karşısına sprint atarak çıktı.
Hızlı bir Bursaspor karşısında savunmayı öne çıkarmak… Üstelik bunu yeterli geri dönüş disiplini olmadan yapmak… Bu, davetiye çıkarmaktır. Nitekim öyle oldu. Bir korner, bir top kaybı ve bir anda 5’e 1 yakalanan bir savunma… Bu, sadece bir pozisyon değil; organizasyon zaafının fotoğrafıdır. Koşamayanlar, koşanlara karşı oynadı. Yetişemeyenler, sadece izlediler.
Sorun sadece hız da değildi. Yakın markaj yok… Temas yok… Sertlik yok…
Rakip kanatları adeta otoban gibi kullandı. Bekler ileri çıkıyor ama geri dönemiyor. Stoperler ne mesafeyi ayarlayabiliyor ne kademeye girebiliyor.
Orta sahada top ayağa fazla yapışıyor, kaybedildiği anda ise dönüş yok.
Ve işin en dramatik anı… Kaleci Ahmet Pekgöz bile dayanamadı. Kalesini terk edip adeta stoperliğe soyundu. Bu bir refleks değil… Bu, sistemin çöktüğünün ilanıdır.
Hücum mu?
Yok denecek kadar az. Ortalar yapılıyor ama karşılayan yok. Pozisyon üretmek bir yana, umut üretmek bile zor.
Ve en kritik soru:
Kenardan müdahale geldi mi?
Hayır. Polat Çetin oyunu izlemekle yetindi. Oysa bazı maçlar vardır, teknik direktör sadece hamle yapmaz; takımı oyunda tutar. Bu maçta o da yoktu.
***
Diğer tarafta ise ders niteliğinde bir performans vardı. Bursaspor, “şampiyon oldum” demedi. “Ben buyum” dedi. Her topa koşan, her pozisyonda mücadele eden, 5’e 1 hücuma çıkarken bile 100 metre depar atan bir takım… Kimse “nasıl olsa gol olur” demedi. Herkes o golün bir parçası olmak istedi.
İşte fark tam da burada.
***
Bu maçın skoru 5-0. Ama mesajı çok daha ağır:
Play-off’a gitmek yetmez, hazır gitmek gerekir.
Aliağa FK için soru şu:
Bu fiziksel ve mental çöküş 5 günde toparlanır mı? Cevap zor. Ama kesin olan bir şey var:
Eğer bu maçtan ders çıkarılmazsa… Play-off, bir fırsat değil, sadece kısa bir vedaya dönüşür.
