Nesine 3. Lig 4. Grup’ta üst üste dört galibiyetle sezona müthiş bir başlangıç yapan Karşıyaka, evinde konuk ettiği Eskişehir Anadolu ile golsüz berabere kalarak ilk puan kaybını yaşadı.
“Evinde” ama nerede?
İlk cümleyi şöyle kurdum: “Evinde oynadığı maçta…” ama durun, orada bir virgül koyalım. Çünkü Karşıyaka her zamanki evinde değildi. Alsancak Mustafa Denizli Stadı’nda yaz boyunca yapılmayan onarım işleri, nedense lig başladıktan sonra akla geldi. Sahası elinden alınan Karşıyaka, mecburen Atatürk Stadı’na taşındı.
İşin ilginci, İzmir’de aynı anda iki stat birden onarıma alındı. Diğeri Aziz Kocaoğlu Stadı’ydı. Bu yüzden Bornova 1877 – Altay maçı Manisa’ya taşındı. Oysa biri tamamlanmadan diğerine başlanmasa, böyle bir zorunluluk yaşanmazdı. Neden böyle bir yol izlendiğini anlamak güç, o yüzden yorum yapmayı da doğru bulmuyorum.
Taraftara çile, zemine su yok
Atatürk Stadı’nın kapıları kapalıydı. Ana giriş ve kestirme ara kapıdan giremeyen taraftar, arka taraftan dolanmak zorunda kaldı. Abartı yok, birkaç kilometrelik yürüyüşten bahsediyoruz. İnsanlar maça değil, maratona gider gibi gittiler. Oysa ana kapıdan girmeye çalışanları doğrudan arka kapıya yönlendirselerdi, stadın diğer tarafından daha çabuk varırlardı.
Sahaya gelince… Zemin sulanmamış gibiydi. Çimlere takılıp düşen oyuncular oldu. Bu da oyunun kalitesini aşağı çekti.
Temposuz bir mücadele
Karşılaşma düşük tempoda geçti. Maça dönersek; Karşıyaka ilk dakikalarda rakibine üstünlük kurdu. Ama bu, yaklaşık 13 dakika sürdü. Sonrası tam bir denge oyunu. İki takım da gol sinyali vermedi. Pozisyon açısından oldukça kısır bir mücadeleydi.
Bunun nedeni, iki ekibin de savunma yaparken geriye yaslanıp alanı daraltmasıydı. Bu dar alanı aşabilecek bir oyun sistemi de yaratıcı bir futbolcu da yoktu. 3. Lig seviyesi artık amatör kalitesine indiği için fazla beklentiye girmemek gerekiyor.
İlk yarıda Alpay Eroğlu’nun kaçırdığı pozisyon, maçın en net fırsatıydı. Onun dışında etkileyici bir atak izlenmedi.
Alsancak olsa farklı olurdu
Karşıyaka’yı bu sezon ikinci kez izleme şansım oldu. Alsancak’ta çok daha iyi oynamışlardı. Bu kez atmosfer yoktu. Atatürk Stadı’nda tribünler sahaya çok uzak kalıyor. Taraftar baskısı hissedilmedi.
Bir de maçın cumartesi günü saat 16.00’da oynanması, çalışan taraftarların gelememesine neden oldu. Tribünler doğal olarak önceki kadar dolmadı.
Eksikler çoktu
Yeşil-kırmızılılar basit pas hataları yaptı. Topun olduğu bölgede çoğalamadılar. Örneğin Erhan Öztürk gibi topla iyi oynayabilen bir oyuncu sık sık yalnız kaldı. Eskişehir Anadolu da bunu iyi okuyup onu sürekli iki kişiyle pres altına aldı.
Orta kalitesi zayıftı. Faul ve köşe vuruşlarında bile top yerden fazla kalkmadı. Böyle olunca rakip savunma rahatlıkla uzaklaştırdı. Paslaşma zayıf, yardımlaşma eksik, ortalar etkisiz… Böyle olunca gol bulmak neredeyse imkânsız hale geldi.
Forvet Yasin Uzunoğlu da etkisizdi. Aldığı topları sürekli kaptırdı, top saklayamadı. Belki Altay’dan 44 yaşındaki Murat Uluç’u izleyip tecrübesinden bir şeyler öğrenebilir.
Savunma yaparken herkes geriye koştu, topun önüne geçti. Ancak adam adama markajda sıkıntılar yaşandı. İleri uçtaki rakip oyunculara sık sık boş alan tanındı.
Karşıyaka adına bu beraberlik sadece iki puan kaybı değil; sezonun ilerleyen haftaları için bir uyarı sinyaliydi. Daha çok çalışması, eksikliklerini gidermesi gerekiyor.
Tribünde de hareketlilik
Maçın 20. dakikası civarında tribünlerde bir hareketlilik yaşandı. Tribünün altındaki boşlukta bir kişiye müdahale için ambulans çağrıldı. Ardından iki ambulans daha geldi. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca aynı kişiye müdahale edildi.
